Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Θέλω τη ζωή μου πίσω.

- Κάποιος ίσως θάπρεπε να θυμίσει σε όλους αυτούς τους περιφερόμενους (από καναλίου εις κανάλιον) θιάσους ότι τις δεκαετίες του 80 και του 90 δεν λείπαμε στις νήσους Bora-Bora. Εδώ είμασταν όλοι και απολαμβάναμε την μπόρα και την καταιγίδα από τα σκάνδαλα, την απόλυτη διαφθορά, την βαθιά σήψη, τον κρατισμό, τις γκομενοδουλειές του αείμνηστου, τον αυριανισμό, τους Κουτσόγιωργες, τους Κοσκωτάδες, τα "γιουγκοσλαβικά" καλαμπόκια και τους Αθανασόπουλους, την ΠΡΟΜΕΤ και την Βάσω, τον ΟΠΑΠ, την Ολυμπιακή των 5 ηπείρων και των 12 χιλιάδων υπαλλήλων, την ΕΡΤ με τους άπειρους αργόμισθους, τους Κατσιφάρες, τους Τσοχατζόπουλους, τις κλαδικές σας που ήταν η αστείρευτη δεξαμενή του Δημοσίου, τους Πάχτες και τις αρπαχτές, τα πακέτα Ντελόρ και Σαντέρ και το ποιοί τά έφαγαν, την πλήρη αποβιομηχανοποίηση της χώρας, την απόλυτη απαξίωση και ξεπούλημα των Ναυπηγείων, την υπονόμευση της ΕΒΟ,  την μετατροπή του Λαυρίου και του Μαντουδίου Ευβοίας και του Βόλου και δεκάδων άλλων σε πόλεις ανέργων, το νταλαβέρι στο καθεστώς της αδειοδότησης των ιδιωτικών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, το παραδικαστικό, τα φακελλάκια, τους συναιτερισμούς, τα ατελείωτα πράσινα βολέματα, τους Μποσινάκηδες και τους Αρκουδέες, τα "τεκμήρια διαβίωσης", τις "περαιώσεις", τις ΑΠΕΙΡΕΣ πυρκαγιές, το νέφος, την τρισάθλια Παιδεία, να συνεχίσω ή να σταματήσω ? Άντε ας σταματήσω γιατί τέτοιες χρονιάρες μέρες να μην λέτε πως σας συγχίζω.

Εδώ ημάστανε λοιπόν και τότε(νες) και σας λουζόμασταν και ταυτόχρονα (και εντελώς τυχαία δηλαδή) εμείς πληρώναμε την νύφη, δηλαδή τα γαμησιάτικα όπως λέει και ο λαός μας πιό εύστοχα.

Κάθε φορά λοιπόν που βγαίνετε δώθε-κείθε (ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ) και μέμφεστε την εξίσου τρισάθλια διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ίσως θάπρεπε να εξετάζετε και το μικρό εκείνο ενδεχόμενο να μην έχουμε ξεχάσει τίποτε από τα χρόνια της δικής σας διακυβέρνησης.

Και μην μου πείτε πως κάποια από αυτά που προανέφερα ήταν αποφάσεις της συγκυβέρνησης. Χεστήκαμε κύριοι. Διότι η δική μας η ζωή, σε αντίθεση με την δική σας, δεν χωρίζεται σε τετραετίες, η δική μας η ζωή είναι ενιαία. Και τουλάχιστον η δική μου ζωή, από το 1963 μέχρι σήμερα ήταν σκατά. Και αν σήμερα εμφανίζεστε ως μετανιωμένες παρθένες που ανανήψατε από το βαριά αμαρτωλό και εγκληματικό παρελθόν σας και ήρθατε να με (ξανα)σώσετε, σε μένα που έχασα την ζωή μου μαζί σας δεν λέει απολύτως τίποτα.

Θέλω την χαμένη ζωή μου πίσω βρε ρεμάλια !
Θέλω την ζωή μου πίσω μ΄ακούτε ? Άει στο διάολο όλοι σας !

1 σχόλιο:

  1. Δυστυχώς τα αποτελέσματα των εκλογών από το 1963 μέχρι σήμερα σε διαψεύδουν.....
    Όχι μόνο στα Bora Bora είμασταν, όχι μόνο τα έχουμε ξεχάσει όλα, αλλά πάσχουμε από ΕΘΝΙΚΟ Alzheimer. Και πληρούμε τις προϋποθέσεις για δημοσίευση, διότι είμαστε σπανιότατο φαινόμενο!!!!! Και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και τεράστια ηλικιακή γκάμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή